CloseSluiten
Voordat ik begon aan dit vette project, moest ik weten voor wie ik dit ging doen. Ik heb persona’s opgesteld om de doelgroep in kaart te brengen. Het doel? Zorgen dat zowel diehard fans als mensen die toevallig verdwaald waren op mijn site het even boeiend zouden vinden. Ik wilde vol voor de emotie gaan (in vaktermen: Pathos), zodat je zijn reis écht voelt in plaats van alleen maar leest
(Foto’s door @adamdegross)
Direct digitaal gaan is leuk, maar ik begon met de old school technieken: de Crazy 8 methode, mindmaps en een lekker rommelig papieren storyboard.
Een goed idee wat hier uit kwam was, van elk album een eigen ‘wereld’ maken. Zodra je in het verhaal bij een nieuw album aankomt, verandert de kleur mee. Zo krijgt het tijdperk van het album Beerbongs & Bentleys bijvoorbeeld de specifieke gele kleur.
Ik wilde het gevoel dat je krijgt tijdens het luisteren naar Post Malone, direct overbrengen in het interactieve verhaal.
In Figma heb ik het concept vertaald naar een interactief prototype. Omdat muziek de kern van dit project is, moest de interface ritme hebben. Ik heb hiervoor gewerkt met subtiele micro-interacties, in-scroll animaties en audiofragmenten die afspelen bij het hoveren over bepaalde nummers
Ontwerpen is itereren. Uit mijn tussentijdse testsessies kwam naar voren dat de hoeveelheid tekst voor gebruikers soms nogal overweldigend voelde. Om de belasting te verlagen zonder belangrijke informatie te schrappen, heb ik de interactie aangepast. Door een fade-effect toe te passen waardoor teksten pas oplichten als ze in beeld komen, kreeg het design zijn rust en leesbaarheid terug
